Author: Gayatri Gadre

मरगळलेली सकाळ

डोळे उघडून वेळ बघितली, सकाळचे सव्वा आठ. सोमवार ते शुक्रवार साडेआठच्या अलार्मला सुद्धा न उघडणारे डोळे शनिवारी सकाळी कसे अचूक लवकर उघडतात म्हणून चिडचिड झाली. हट्टाने थोडा वेळ तशीच पडून राहिले. गेले काही महिने ऑफिसमध्ये भरपूर काम असल्याने शनिवार उजाडेपर्यंत बॅटरी संपलेली असते. पण त्यातही मागचा आठवडा आणखीच धावपळीत गेला […]

माझी खाद्यंती

संस्कार म्हटल्यावर आपल्या डोळ्यापुढे आई, वडील, आजी, आजोबा, काका, मामा, मावशी इत्यादी उभे राहतात. पण कळत नकळत आपल्या संपर्कात येणारे कितीतरी लोक आपल्यावर संस्कार करून जातात. माझ्यावर झालेल्या खाद्यसंस्कारात जाणते अजाणतेपणी अनेकांनी हातभार लावला. मुळातच घरात खाण्याची आणि खिलवण्याची आवड असल्याने खवय्येगिरी वारसा हक्काने मिळाली. गावात कुटुंबाला घेऊन जाण्यासारखं एकही […]

राणीची लढाई

मिट्ट काळोखी रात्र सावल्या गडद येती चाल करुनी ना कोणी सेनापती ना कुठला शिपाई एकटीच लढते राणी तिची लढाई   तीच हत्ती घोडे, तीच प्यादी कधी दिडक्या चालीचे आक्रमण कधी देते स्वतःचा बळी एकटीच लढते राणी तिची लढाई   राजाचे साम्राज्य, त्याची महत्वाकांक्षा परी राजा न सोडी कधी त्याची कक्षा राजासाठी जाई रणांगणी […]

व्हेकेशन

बृहन्महाराष्ट्र मंडळ नॉर्थ अमेरिका यांच्या दिवाळी अंकात प्रसिद्ध झालेला लेख —— ट्रेडमिल धावते आहे. डोळ्याचा virtual reality गॉगल समुद्र किनारा दाखवतोय. किनाऱ्याने आपण धावतोय, ताशी १०० किलोमीटरच्या वेगाने. कानाचे हेडफोन समुद्राच्या लाटा ऐकवताहेत. वाऱ्याने किनाऱ्यावरची झाडं हलतांना दिसतात. पण तो वारा आपल्या पर्यंत पोहोचतच नाही. आपल्या अंगातून घामाच्या धारा वाहत राहतात. […]

हरवलेलं बालपण – लायब्ररी

का कोण जाणे, पण आज त्या लायब्ररीची प्रकर्षाने आठवण झाली. छोटंसं गाव, त्या गावात दोन लायब्ररी, एक मोठ्या माणसांची, एक लहान मुलांची. लहान असतांना मी आणि दादा आईसोबत मोठ्या माणसांच्या लायब्ररीत जात असू. ओळीने मांडलेली आणि आमच्या दृष्टीने आभाळाला टेकलेली कपाटं आणि त्यात काठोकाठ भरलेली पुस्तकं. आईने त्यातले एक पुस्तक […]

स्वप्नं

आज सकाळी अजून दोन फेरीवाले येऊन गेलेत, स्वप्नं विकायला. आठवड्यातले चौथे फेरीवाले. या सगळ्या फेरीवाल्यांना माझा पत्ता कोण देतंय याचा शोध घेतला पाहिजे. आजकाल प्रमाणाबाहेर वाढलेत. स्वप्नं तशी बरी होती, ताजी नव्हती. पण आजकाल ताजं स्वप्नं मिळतंय कुठे म्हणा. सगळी शिळीच, नवेपणाचा लेप चढवलेली, नवीन रंग किंवा सुगंधाचा फवारा मारलेली. आणि क्वचित […]

प्रवास

जेव्हा बाहेर भटकणं थांबलं, तेव्हा आतला प्रवास सुरू झाला जेव्हा लोकांना भेटता येईनासं झालं, तेव्हा माझी नव्याने ओळख झाली जेव्हा आसपासचा कोलाहल थांबला, तेव्हा स्वतःशी संवाद साधायला शिकले